รู้ “รัก” ง่ายๆ กับ “เพาะรัก”

                สวัสดีคะ...ก่อนอื่นก็คงต้องขอบคุณกันก่อน ก็แหม.
.อุตส่าห์สละเวลามาเยี่ยมกันถึงที่...รู้สึกดีใจมากๆเลยค่ะ
...ว่าแต่เรารู้จักกันรึยังเอ่ย?...
ถ้าเรายังไม่รู้จักกัน...คราวนี้เรามาทำความรู้จักกันก่อนเถอะ
คะ!...ชื่อของพวกเราก็คือ...กลุ่มอิสระเพาะรัก...
แล้วกลุ่มอิสระเพาะรักของพวกเราคืออะไรคะ พี่เป๋า..?

ครับ!...กลุ่มอิสระเพาะรัก เริ่มจากนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ที่มีใจรักที่จะแบ่งปันรอยยิ้มให้กับเพื่อร่วมสังคม
  เริ่มชักชวนกันแบบปากต่อปาก
มารวมตัวกันขึ้นเป็นกลุ่มเล็กๆ
ที่ทำงานอิสระกับทุกชนชั้น
เพราะพวกเราเห็นว่าขีดจำกัดของกิจกรรมสายสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัย
กำลังใกล้ถึงจุดอิ่มตัวแล้ว พวกเราจึงคิดกิจกรรมเพื่อสังคมอีกรูปแบบหนึ่งขึ้นมา
เพื่อตอบสนองสังคมอีกส่วนหนึ่งที่ยังความต้องการช่วยเหลืออย่างแท้จริง...
ด้วยเหตุผลข้อนี้จึงมีพวกเราขึ้นมาครับ

อ้อ!ค่ะ(ไม่รู้เรื่องเลยค่ะ)...เออ...พี่คะ คือ พี่ตอบยากมากเลย กลัวเพื่อนๆจะยังไม่เข้าใจ
สรุปแล้วรูปแบบการทำงานของพวกเราเป็นยังไงละคะ?

ก็...อ่ะ..สรุปง่ายก็คือ เราพยายามคิดรูปแบบงานช่วยเหลือสังคม
ที่ให้เราสามารถใช้ความสามารถของพวกเรา (พวกเราก็คือ นักเรียนนักศึกษาธรรมดานี่แหละ)
ได้อย่างเต็มที่ และให้ความสามารถของเราที่เราได้ใช้ไปนั้น
ให้เกิดประโยชน์กับสังคมมากที่สุด และไม่ก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลบต่างๆ..
.เช่น อย่างนี้ครับ พี่จะพยายามอธิบายให้ง่ายขึ้น ถึงแม้ว่าเราจะทำอะไรไม่เป็นเลย
หรือไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลย แต่กลุ่มอิสระเพาะรักก็มีงานน่ารักๆให้น้องทำได ้
เช่น เข็นรถให้คนพิการเมื่อมูลนิธิจัดพาคนพิการไปเที่ยว หรือไปเล่นกับเด็กในสถานแรกรับ
หรือสถานสงเคราะห์...เท่านี้เองครับ...มายากเย็นเลย
แล้วน้องรู้ไหมครับว่า...ไอพลังเล็กๆ จากงานง่ายๆพวกนี้ที่เราทำ...
หากมันมีมาก แล้วมันรวมเป็นพลังเดียวกันได
้ พี่เชื่อว่า...มันจะสามารถเปลี่ยนสังคมนี้ได้เลยละ
เอ้อ...ใช่!...โม้ไปโน้นเลย สรุปพี่ก็ยังไม่เข้ารูปแบบงานให้เราสักที55
...ก็สรุปอีกครั้งครับ...

กลุ่มอิสระเพาะรัก...ตามชื่อโครงการแล้วคือ
“โครงการศูนย์ประสานงานนักศึกษาอาสาสมัครเพื่อสังคม”
กล่าวคือ
พวกเรามีหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างนักศึกษา
ที่อยากเป็นอาสาสมัครออกไปทำงานเพื่อช่วยเหลือสังคม
กับมูลนิธิต่างๆที่ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเรา
ให้มาเจอกัน ให้มาเติมเต็มซึ่งกันและกัน ...
อย่างนี้ไง พวกเราเลยขอใช้ชื่อ “เพาะรัก” ไงครับ

โห!..ยาวมาก...แล้วพี่เป๋าคะ หากมีนักศึกษา หรือพี่ๆที่ไม่ใช่นักศึกษาอยากทำงาน
แล้วจะมีอะไรให้ทำบ้างละคะ?

มีค่อนข้างหลากหลายนะครับ...
แต่จะเน้นไปทางสายงานด้านเด็ก กับคนพิการซะมากกว่า
(งานสายนี้ยังแยกออกได้อีกเป็น งานเด็กอ่อน เด็กกำพร้า เด็กพิการ ฯลฯครับ)
เพราะว่าเป็นงานที่อยู่ในขีดความสามารถ
ที่เราสามารถใช้กำลังของเราช่วยเขาได้อย่างเต็มที่
เพราะพี่ผู้พิการ และพวกน้องตามที่ต่างๆ
จะต้องการกำลังคนเพื่อไปดูแลและช่วยเหลือพวกเขา
พอดีกับที่พวกเรามีแต่คน แต่ไม่มีเงิน555...(ล้อเล่นครับ)
ส่วนงานสายอนุรักษ์ตั้งใจว่าจะติดต่อตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไป
เพราะฉะนั้นปีนี้น่าจะเริ่มมีงานอนุรักษ์เข้ามา
หากยังนึกภาพตามไม่ออก ลองเข้าไปดู ประมวลรูปกิจกรรมได้ครับ

ครับ แล้วก็ขอฝากถึง...พี่ๆ องค์กรหรือมูลนิธิต่างๆ หากต้างการ
นักศึกษาอาสาสมัครเพื่อสังคม ไปช่วยเหลือ ก็ติดต่อมาได้นะครับ..
.หาก อาสาสมัครและพวกเราทำได้ยินดีให้ความช่วยเหลือครับ

 ขอบคุณพี่เป๋ามากค่ะ .... ก็รู้จักกันคร่าวๆถึงตรงนี้แล้ว เพื่อนคนไหนสนใจติดต่อเข้ามาได้เลยนะคะ
หรือแวะเข้าไปทักทายกันในเวบบอร์ดก็ได้ จะได้ไม่เหงา..ขอบคุณอีกครั้งที่เข้ามาพบกัน..
..หวังว่าคงมีโอกาสได้รู้จักและทำงานด้วยกันค่ะ.
..สวัสดี ค่ะ/ครับ

เคยมีคนเขียนไว้ว่า …

“ เราในฐานะที่เป็นนักศึกษา เป็นผู้ที่ได้รับโอกาสทางสังคมที่ดีกว่า เพราะไม่ต้องเสียภาษี
ไม่ต้องทำมาหากิน ได้รับเกียรติจากผู้คนในสังคม และมีเวลาว่างมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นวันจากการเรียน วันเสาร์อาทิตย์ หรือวันโอกาสพิเศษต่างๆ เป็นดังนี้แล้ว
จึงเป็นเรื่องแปลกที่ว่า...
ในขณะที่สังคมเรามีผู้คนมากมายที่มีพลัง และเวลา แต่ในขณะเดียวกัน
สังคมก็ยังมีความต้องการความช่วยเหลือในที่ต่างๆเพิ่มขึ้นตลอดเวลา
จึงเป็นการดีไม่น้อยหากผู้คนในสังคมจะสละเวลาว่างส่วนตัวคนละน้อย
ให้กับชีวิตอีกมุมหนึ่งที่เราไม่เคยเข้าไปถึง เพื่อเรา เพื่อเขา และสังคม
จะได้ดีขึ้นอีกนิดหนึ่ง แม้เพียงช่วงเวลาครู่เดียว